·Idazleak elkarrizketa batzuen bitartez pertsonaia
batzuen pentsamenduak, harremanak eta ekintzak erakusten dizkigu. Antzerkia da
genero dramatikoaren eredu garbiena.
Vengo aca no por mi gusto.Me ha echo llamar un mensajero .Dicen que ciertos extranjeros traen una noticia no de desear,deque orestes a muerto otra pesadumbre para esta casa ya herida y desgarrada por el infortuneo tras la primera muerte.
LARO Goazen eta… LORETI (Pixka bat ixil egonda gero) Ez Laro: ez noa. LARO Nola! LORETI Gelditu bear naiz. LARO Zergatik? LORETI Burruka ori nigatik egingo da. LARO Bai, noski. LORETI Nik alde egin ezkero, burrukarik egingo ez da, pakea galduko da, ta…
LARO Goazen eta… LORETI (Pixka bat ixil egonda gero) Ez Laro: ez noa. LARO Nola! LORETI Gelditu bear naiz. LARO Zergatik? LORETI Burruka ori nigatik egingo da. LARO Bai, noski. LORETI Nik alde egin ezkero, burrukarik egingo ez da, pakea galduko da, ta…
-Nora zoaz txikito?-galdegin zion arotzak. -Tartaloren etxera; etxean gose gara eta ea ardi pare bat lapurtzen dizkiodan. -Ez zaitez inondik inora joan. Ezta pentsatu ere! Berehala jango zaitu! -Zure burruntzia ematen badidazu, ez naiz Tartaloren beldur izango.
GIDARIA: Eta hona hemen Euskal Herriko altxorrik ederrena!(Ingurua erakutsiz) Euskal Herriko mendi eta zelai distiratsuak. 1.JAPONIARRA:(Haserre) Hoteleko ohea nahiago! 2.JAPONIARRA:Neka-neka eginda gaude. 3.JAPONIARRA:Hiru ordu oinez mendian gora! 1.JAPON.: Eta zertarako? GIDA.:Turistak beti kexuka! Ikusi zein paraje ederra.
-Iepa Aimar zer izanda urte honetan pasazaizun onena,zer eskatzen diozu urte berriari? -Aupa Xapo .Onena aita izatea izan da ,eta horren eta horren ondoren hiru finaletan sartu eta bi irabazi , horrelako leksioa pasa ondoren.Firmatuko nuke hurrengo urtea izateagatik,edo gutxienez final bat jokatzea.
-Iepa Aimar zer izanda urte honetan pasazaizun onena,zer eskatzen diozu urte berriari? -Aupa Xapo .Onena aita izatea izan da ,eta horren eta horren ondoren hiru finaletan sartu eta bi irabazi , horrelako leksioa pasa ondoren.Firmatuko nuke hurrengo urtea izateagatik,edo gutxienez final bat jokatzea.
-Mobilik ere ez dauka? beste hirurak barrez hasi dira. -Eta zertarako nahi du mobila inor ez den bizi uharte batean? -Deitzeko eta esateko joateko norbait beraren bila. IRAIA CARRILLO
JIMMY POTTOLO: Ja, ja, ja. Jimmy Pottolo naiz. Haurra naiz, baina baita erraldoia ere. Oso sendoa naiz. Auzoko sendoena. Denak menperatzen ditut. Ni naiz gaiztoena. Aiba! Goiz honetan ez dut trastadarik egin. Baina, zer ikusten dut? Hor dago Marieli bere kioskoan, egunkariak saltzen. Zelako trastada pentsatu dudan! (izkutatuta) Atsoa! Egunkaria, egunkaria nahi dut!
MARIELI: Bai, Zein egunkari nahu dizu?
JIMMY POTTOLO: Atsoa! Egunkaria, egunkaria!
MARIELI: Nork hitzegiten du? Nor da? (periodikoak lurrera). Baina, nor izan da hori egin duen ganberroa? Nere egunkari guztiak lurrera. Ene!
Kontalaria: Behin batean, herri txiki baten erregea, erregina eta bere alaba bizi ziren eta bere ardura handiena hurrengo erregea aukeratzea zen. Jende guztiak zekien errege berria izateko,lehenengo bere alabarekin ezkondu behar zela
Erregea: Alaba, oso zahartuta nago eta ez dut janadik erregearen lana egiteko egiteko indarrik. Hurrengo erregea aukeratzeko garaia heldu da.
Alaba: Aita, baina hurrengo erregea nerekin ezkondu behar da.
-Mi novio me demostró que si me ama. -¿Cómo? -Estaba borracho y no me reconoció -¿Y por eso sabes que te ama? -Es que me acerque a él, empecé a desabrocharle la camisa y me dijo:Hey, no espera. Tengo novia.
Atsegin nuke Ministrari jaunak gure informeairakurriko balu, goizeko hamarretan genuen zita eta laister gaueko hamarrak izango dira. Beraz, asko eskertuko nizuke arduratuko bazina...
(Ezkerreko aldetik, eta antzeztokiadiagonalen gurutzatuz Ministrari jauna presakaagertuko da. Bi antzezleak bereganuntz zuzentzen dirapremiatsu).
MAKARREGI: Ez, ez, ez (eskubikaldetik desagertuko da).
(Bi antzezleak asertzera doazela, desagertu leku beretik berragertuko da Ministraria kafe katilutxotik urrupatuz).
(LIBURUA GERONIMO STILTON) - Hau betekada! Agian banana gehiegi jan dut... BURP!!( esan zuen geronimon sekretarioa) -Alagaztaina, hau bakea! Leku lasai bat azkenik, patxadan egoteko. Armiarmarik gabe, eslorpiorik gabe,sorginarik gabe...zer txarra gerta daiteke hemen?(esan zuen geronimok) - Zalduna, kontuz kok... -Kau, kau, kau, splut!! -Zalduna, kokoekin kontuz ibiltzeko esatera nindoan! Ez zara batere zuhurra: Zergatik ez daramazu kasko bat buruan? -Ez daukat kaskorik eta ez naiz zalduna!!!!
GENERO DRAMATIKOA: —Norbaitek esan omen-zikan, gure irudimena motz gelditzen zala asmaketan; egia, alegia, askoz aberatsagoa omen dek. —Orain ere nobelakerietan al-aiz, Martiñ. —Norbaitek jaso bear dik lan au ere, Tomas. —Eta zer iokan? —A, bai! Mundu ontan gertatzen diranak, guk irudimenez asmatuak baiño aundiagoak dirala, esan nai nian. —Ori norbaitek esan zuala. —Bai, ta ori egia dala neronek ikusia diat. Gure Euskalerri txiki ontan, urrutira joateke, egundoko gai larriak arkitzen dituk gitxiena uste dan tokian. —Ez nian orrelakorik uste. —Ba, alaxe dek. Nobela-gaia nai badek, ez daukak asmatzen ari bearrik. Basamortuan eta mendi goienetan zintzilik ikusten ditugun gure basarri paketsuetan aztartzen asten baaiz, arritzeko nobela biziak arkituko dituk. —Arritzekoa benetan. —Izan ere, gure gurasoen urteak gogorrak izan ituan. Norbait etxean okertzen bazan; bizibidea estutzen bazitzaien; semeak soldaduzkatik askatu nai baziran... gure etxeetatik Ameriketa alderako jario etengabea sortze uan aldi aretan. —Ala zeudek Amerikak euskal odolekoz beteak. —Ta zenbat bizi larri urruti aietara erderarik gabe joaten ziran aien artean. Makiña bat gurasok ixillean egosi bear izaten zian beren biotzetako negarra. Ta zenbat seme-alaba errukarri lur zabal aietan galduak, beren etxetan geiago aien berririk jasotzen etzutela! —Norbaitek arrotu bearreko bizitza latzak, noski. Ta esku artean dekan nobela ortan, konta-gai oietakoren bat aukeratu al dek? —Bai, adiskide. —Orduan, ire konta-aria benetan gertatua dek, iñolaz ere? —Ain gertatua ere!... Liburu onetan dijoazen gertaera nagusi guztiak, gure baserri bateko sendi-barruan egositako bizi larrien pausoak dituk. Eta etxe artatik irtetzeke, beste bi edo iru nobelatarako gaia atera zitekek.
—Biar etetzen da gure bizia, Juana. —Gurasoen esana eginbearra det, Andres. —Gurasoen esana!... Obe zenduan Jaungoikoaren legea bete. —Ta nola da, ba, lege ori? Basoan gora zijoazen neska-mutil gazteak eta arratsalde erdian, bi txori txio bizian alkartu ziran bizi-legea beteaz. —Ikusi al-dituzu txori oiek, Juana?... Ori da Jainko-legea. Txori oiek alkar jo dute, ta alkarrekin poztu dira. Gurasoen esanera beren maite-legea makurtu bearrik ez dute izan. —Zaude ixillik, Andres, Jainkoak zigortu ez gaitzan. Gurasoen esana badakizu zeruko esana dala. Onela ikusi izan da euskal-etxetan. —Zeruak alderdi gutxi duala uste det zure biarko eztaietan. Zure gaztetasuna ondatzera zaramazkite, ezagutzen ez dezun gizon orrengana. —Egia, ez det ezagutzen; baiña gurasoak guk baiño obeto dakite zer komeni zaigun. —Zer komeni zaigun!... Bost ardura zaie etxe askotan seme-alabei zer komeni zaien... Bestea maiorazgoa dala ta besterik ez. Ori bai, diru zikiñari ongi begiratuta. Gure biotzak eta maitasuna itotzen dirala?... Txorakeriak!... Gazte-aize txoroak besterik ez dira gure kontuak... Laster aztuko dira oien berotasunak... Orrela uste dute zenbait gurasoak. —Ixo! ixo!... Biotza urratzen didazu itz oiekin. —Eta or zoaz gurasoen eskutik, txala ixkoarengana eraman oi-duten bezelaxe, zure biotz urratu orren errukirik gabe, bein ere ikusi ez dezun senarrarengana. Eukene Urrestarazu.
-Jon etorri hau jasotzera -ez ezdut nahi lagunekin jolastera joan nahi dut -erduerdi batean ez balimbaduzu jasotzen -bihar egun guztia kastigatuta geldituko zara -azkeneko aldia ez duzuna platera jasotzen -bale.
+Neskamea: Asko kostatu zait eustea, nahiz eta 80 urte izan zure ama haritza baino indartsuago dago. -Bernarda: Badauka zeñen ikutua, nire aitona alakoa zen.
Kika:Baina... ex al duzu entzun amak oraintxe zer esan dizun? Dani:Bai. Kika:Eta? Dani:Eta horrexegatik nago hemen, oraintxe esan didanagatik.Amak esan du hona berriro igoz gero hegan joango nintzela ... eta nik egin nahi dut! Kika:ezin dut sinetsi!
-Ama:Gaur zemuz eskolan. -Alaba:ondo zergaitik -Ama:Irakaslea deitu egin dit eta esan dit burrukan aritu zarela. -Alaba:Baina bera asi da. -Ama:Bhiar barkamena eskatzea nai dut. Ander
ZAPATERA: No, es que un mosco de esos que hacen piiiii me ha picado en este ojo.
NIÑO: ¿Quiere usted que le sople?
ZAPATERA: No, hijo mío, ya se me ha pasado... (Le acaricia.) ¿Y qué es lo que quieres?
NIÑO: Vengo con estos zapatos de charol, costaron cinco duros, para que los arregle su marido. Son de mi hermana la grande, la que tiene el cutis fino y se pone dos lazos, que tiene dos, un día uno y otro día otro, en la cintura.
Vengo aca no por mi gusto.Me ha echo llamar un mensajero .Dicen que ciertos extranjeros traen una noticia no de desear,deque orestes a muerto otra pesadumbre para esta casa ya herida y desgarrada por el infortuneo tras la primera muerte.
ResponderEliminarACHRAF Es.Souabni.
Este comentario ha sido eliminado por el autor.
ResponderEliminarLARO Goazen eta…
ResponderEliminarLORETI (Pixka bat ixil egonda gero) Ez Laro: ez noa.
LARO Nola!
LORETI Gelditu bear naiz.
LARO Zergatik?
LORETI Burruka ori nigatik egingo da.
LARO Bai, noski.
LORETI Nik alde egin ezkero, burrukarik egingo ez da, pakea galduko da,
ta…
Iker Dos Santos
LARO Goazen eta…
ResponderEliminarLORETI (Pixka bat ixil egonda gero) Ez Laro: ez noa.
LARO Nola!
LORETI Gelditu bear naiz.
LARO Zergatik?
LORETI Burruka ori nigatik egingo da.
LARO Bai, noski.
LORETI Nik alde egin ezkero, burrukarik egingo ez da, pakea galduko da,
ta…
Iker Dos Santos
AMA: Ez, ez eta ez!
ResponderEliminarMARTIN : Joooo... amaaaa!
AMA: Ezetz!
MARTIN: Buaaaaa...
LIDE AZURMENDI.
-Nora zoaz txikito?-galdegin zion arotzak.
ResponderEliminar-Tartaloren etxera; etxean gose gara eta ea ardi pare bat lapurtzen dizkiodan.
-Ez zaitez inondik inora joan. Ezta pentsatu ere! Berehala jango zaitu!
-Zure burruntzia ematen badidazu, ez naiz Tartaloren beldur izango.
UXUE BARANDIARAN IMAZ
GIDARIA: Eta hona hemen Euskal Herriko altxorrik ederrena!(Ingurua erakutsiz) Euskal Herriko mendi eta zelai distiratsuak.
ResponderEliminar1.JAPONIARRA:(Haserre) Hoteleko ohea nahiago!
2.JAPONIARRA:Neka-neka eginda gaude.
3.JAPONIARRA:Hiru ordu oinez mendian gora!
1.JAPON.: Eta zertarako?
GIDA.:Turistak beti kexuka! Ikusi zein paraje ederra.
ARKAITZ
-Iepa Aimar zer izanda urte honetan pasazaizun onena,zer eskatzen diozu urte berriari?
ResponderEliminar-Aupa Xapo .Onena aita izatea izan da ,eta horren eta horren ondoren hiru finaletan sartu eta bi irabazi , horrelako leksioa pasa ondoren.Firmatuko nuke hurrengo urtea izateagatik,edo gutxienez final bat jokatzea.
IKER GARCIA
-Iepa Aimar zer izanda urte honetan pasazaizun onena,zer eskatzen diozu urte berriari?
ResponderEliminar-Aupa Xapo .Onena aita izatea izan da ,eta horren eta horren ondoren hiru finaletan sartu eta bi irabazi , horrelako leksioa pasa ondoren.Firmatuko nuke hurrengo urtea izateagatik,edo gutxienez final bat jokatzea.
IKER GARCIA
Este comentario ha sido eliminado por el autor.
ResponderEliminar-Mobilik ere ez dauka?
ResponderEliminarbeste hirurak barrez hasi dira.
-Eta zertarako nahi du mobila inor ez den bizi uharte batean?
-Deitzeko eta esateko joateko norbait beraren bila.
IRAIA CARRILLO
JIMMY POTTOLO: Ja, ja, ja. Jimmy Pottolo naiz. Haurra naiz, baina baita erraldoia ere. Oso sendoa naiz. Auzoko sendoena. Denak menperatzen ditut. Ni naiz gaiztoena. Aiba! Goiz honetan ez dut trastadarik egin. Baina, zer ikusten dut? Hor dago Marieli bere kioskoan, egunkariak saltzen. Zelako trastada pentsatu dudan! (izkutatuta) Atsoa! Egunkaria, egunkaria nahi dut!
ResponderEliminarMARIELI: Bai, Zein egunkari nahu dizu?
JIMMY POTTOLO: Atsoa! Egunkaria, egunkaria!
MARIELI: Nork hitzegiten du? Nor da? (periodikoak lurrera).
Baina, nor izan da hori egin duen ganberroa? Nere egunkari guztiak lurrera. Ene!
JULEN. G
-Tea stilton? - Ohiu egin zuen ahots izugarri zoliarekin.
ResponderEliminar-Bai,ni naiz -erantzun nuen jakinminez.
-Tea stilton,Geronimo stilton ospetsuaren arreba izugarri ospetsua?-Jarraitu zuen galdetzen tipo bitxiak.
LEIRE GOÑI LABACA.
Kontalaria: Behin batean, herri txiki baten erregea, erregina eta bere alaba bizi ziren eta bere ardura handiena hurrengo erregea aukeratzea zen. Jende guztiak zekien errege berria izateko,lehenengo bere alabarekin ezkondu behar zela
ResponderEliminarErregea: Alaba, oso zahartuta nago eta ez dut janadik erregearen lana egiteko egiteko indarrik. Hurrengo erregea aukeratzeko garaia heldu da.
Alaba: Aita, baina hurrengo erregea nerekin ezkondu behar da.
Ioritz
AMA:Egunon Martintxo,tira, esnatu,esnatu,eskolara joan behar duzu eta berandutu egingo zaizu!!
ResponderEliminarMARTIN.Ummm,ama...oso nekatuta nago.
UNAX.Z
-Mi novio me demostró que si me ama.
ResponderEliminar-¿Cómo?
-Estaba borracho y no me reconoció
-¿Y por eso sabes que te ama?
-Es que me acerque a él, empecé a desabrocharle la camisa y me dijo:Hey, no espera. Tengo novia.
SARA ARTOLA.
Atsegin nuke Ministrari jaunak gure informeairakurriko balu, goizeko hamarretan genuen zita eta laister gaueko hamarrak izango dira. Beraz, asko eskertuko nizuke arduratuko bazina...
ResponderEliminar(Ezkerreko aldetik, eta antzeztokiadiagonalen gurutzatuz Ministrari jauna presakaagertuko da. Bi antzezleak bereganuntz zuzentzen dirapremiatsu).
MAKARREGI: Ez, ez, ez (eskubikaldetik desagertuko da).
(Bi antzezleak asertzera doazela, desagertu leku beretik berragertuko da Ministraria kafe katilutxotik urrupatuz).
GAIZKA JAULAR.
(LIBURUA GERONIMO STILTON)
ResponderEliminar- Hau betekada! Agian banana gehiegi jan dut... BURP!!( esan zuen geronimon sekretarioa)
-Alagaztaina, hau bakea! Leku lasai bat azkenik, patxadan egoteko. Armiarmarik gabe, eslorpiorik gabe,sorginarik gabe...zer txarra gerta daiteke hemen?(esan zuen geronimok)
- Zalduna, kontuz kok...
-Kau, kau, kau, splut!!
-Zalduna, kokoekin kontuz ibiltzeko esatera nindoan! Ez zara batere zuhurra: Zergatik ez daramazu kasko bat buruan?
-Ez daukat kaskorik eta ez naiz zalduna!!!!
GAIZKA CALVO
TINTIN-Kaixo kapitaina, zer moduz zaude?
ResponderEliminarKAPITAINA-Bikain mariñela.Eta zu?
oso nekatuta egon beharko zara.
OIER.Markinez
GENERO DRAMATIKOA:
ResponderEliminar—Norbaitek esan omen-zikan, gure irudimena motz gelditzen zala asmaketan; egia, alegia, askoz aberatsagoa omen dek.
—Orain ere nobelakerietan al-aiz, Martiñ.
—Norbaitek jaso bear dik lan au ere, Tomas.
—Eta zer iokan?
—A, bai! Mundu ontan gertatzen diranak, guk irudimenez asmatuak baiño aundiagoak dirala, esan nai nian.
—Ori norbaitek esan zuala.
—Bai, ta ori egia dala neronek ikusia diat. Gure Euskalerri txiki ontan, urrutira joateke, egundoko gai larriak arkitzen dituk gitxiena uste dan tokian.
—Ez nian orrelakorik uste.
—Ba, alaxe dek. Nobela-gaia nai badek, ez daukak asmatzen ari bearrik. Basamortuan eta mendi goienetan zintzilik ikusten ditugun gure basarri paketsuetan aztartzen asten baaiz, arritzeko nobela biziak arkituko dituk.
—Arritzekoa benetan.
—Izan ere, gure gurasoen urteak gogorrak izan ituan. Norbait etxean okertzen bazan; bizibidea estutzen bazitzaien; semeak soldaduzkatik askatu nai baziran... gure etxeetatik Ameriketa alderako jario etengabea sortze uan aldi aretan.
—Ala zeudek Amerikak euskal odolekoz beteak.
—Ta zenbat bizi larri urruti aietara erderarik gabe joaten ziran aien artean. Makiña bat gurasok ixillean egosi bear izaten zian beren biotzetako negarra. Ta zenbat seme-alaba errukarri lur zabal aietan galduak, beren etxetan geiago aien berririk jasotzen etzutela!
—Norbaitek arrotu bearreko bizitza latzak, noski. Ta esku artean dekan nobela ortan, konta-gai oietakoren bat aukeratu al dek?
—Bai, adiskide.
—Orduan, ire konta-aria benetan gertatua dek, iñolaz ere?
—Ain gertatua ere!... Liburu onetan dijoazen gertaera nagusi guztiak, gure baserri bateko sendi-barruan egositako bizi larrien pausoak dituk. Eta etxe artatik irtetzeke, beste bi edo iru nobelatarako gaia atera zitekek.
—Biar etetzen da gure bizia, Juana.
—Gurasoen esana eginbearra det, Andres.
—Gurasoen esana!... Obe zenduan Jaungoikoaren legea bete.
—Ta nola da, ba, lege ori?
Basoan gora zijoazen neska-mutil gazteak eta arratsalde erdian, bi txori txio bizian alkartu ziran bizi-legea beteaz.
—Ikusi al-dituzu txori oiek, Juana?... Ori da Jainko-legea. Txori oiek alkar jo dute, ta alkarrekin poztu dira. Gurasoen esanera beren maite-legea makurtu bearrik ez dute izan.
—Zaude ixillik, Andres, Jainkoak zigortu ez gaitzan. Gurasoen esana badakizu zeruko esana dala. Onela ikusi izan da euskal-etxetan.
—Zeruak alderdi gutxi duala uste det zure biarko eztaietan. Zure gaztetasuna ondatzera zaramazkite, ezagutzen ez dezun gizon orrengana.
—Egia, ez det ezagutzen; baiña gurasoak guk baiño obeto dakite zer komeni zaigun.
—Zer komeni zaigun!... Bost ardura zaie etxe askotan seme-alabei zer komeni zaien... Bestea maiorazgoa dala ta besterik ez. Ori bai, diru zikiñari ongi begiratuta. Gure biotzak eta maitasuna itotzen dirala?... Txorakeriak!... Gazte-aize txoroak besterik ez dira gure kontuak... Laster aztuko dira oien berotasunak... Orrela uste dute zenbait gurasoak.
—Ixo! ixo!... Biotza urratzen didazu itz oiekin.
—Eta or zoaz gurasoen eskutik, txala ixkoarengana eraman oi-duten bezelaxe, zure biotz urratu orren errukirik gabe, bein ere ikusi ez dezun senarrarengana.
Eukene Urrestarazu.
-Jon etorri hau jasotzera
ResponderEliminar-ez ezdut nahi lagunekin jolastera joan nahi dut
-erduerdi batean ez balimbaduzu jasotzen
-bihar egun guztia kastigatuta geldituko zara
-azkeneko aldia ez duzuna platera jasotzen
-bale.
MIKEL
+Neskamea: Asko kostatu zait eustea, nahiz eta 80 urte izan zure ama haritza baino indartsuago dago.
ResponderEliminar-Bernarda: Badauka zeñen ikutua, nire aitona alakoa zen.
AROA REPARAZ
Kika:Baina... ex al duzu entzun amak oraintxe zer esan dizun?
ResponderEliminarDani:Bai.
Kika:Eta?
Dani:Eta horrexegatik nago hemen, oraintxe esan didanagatik.Amak esan du hona berriro igoz gero hegan joango nintzela ... eta nik egin nahi dut!
Kika:ezin dut sinetsi!
UNAX ALDASORO
-Ama:Gaur zemuz eskolan.
ResponderEliminar-Alaba:ondo zergaitik
-Ama:Irakaslea deitu egin dit eta esan dit burrukan aritu zarela.
-Alaba:Baina bera asi da.
-Ama:Bhiar barkamena eskatzea nai dut.
Ander
ZAPATERA: (abriendo) ¿Eres tu? (Melosa y conmovida)
ResponderEliminarNIÑO: Sí, señora Zapaterita. ¿Estaba usted llorando?
ZAPATERA: No, es que un mosco de esos que hacen piiiii me ha picado en este ojo.
NIÑO: ¿Quiere usted que le sople?
ZAPATERA: No, hijo mío, ya se me ha pasado... (Le acaricia.) ¿Y qué es lo que quieres?
NIÑO: Vengo con estos zapatos de charol, costaron cinco duros, para que los arregle su marido. Son de mi hermana la grande, la que tiene el cutis fino y se pone dos lazos, que tiene dos, un día uno y otro día otro, en la cintura.
JON BALERDI